Naile Akıncı, 13 Mart 1923’te İstanbul’da dünyaya geldi. Sanatla erken yaşlarda kurduğu bağ, onu İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’ne (bugünkü Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi) taşıdı. Akademi yıllarında Bedri Rahmi Eyüboğlu ve Zeki Kocamemi gibi dönemin belirleyici isimleriyle çalışarak sağlam bir sanat eğitimi aldı. 1946’da mezuniyetinin ardından profesyonel sanat yaşamına adım atan Akıncı, kısa sürede çağdaş Türk resminin dikkat çeken isimleri arasında yerini aldı. Sanatçının üretiminde İstanbul’un tarihsel dokusu belirleyici bir rol oynar. Özellikle Eyüp ve Piyer Loti çevresi, Akıncı’nın resimlerinde tekrar eden mekânsal referanslar olarak öne çıkar. Yaklaşık altmış yıla yayılan sanat pratiğinde, bu semtlere duyduğu derin ilgi ve uzun yıllara dayanan gözlemleri, resim dilinin temel yapı taşlarından biri hâline gelmiştir. Akıncı, yerel unsurları evrensel bir anlatım arayışıyla birleştirerek Türk resminde kendine özgü bir ifade geliştirmiştir. Kariyeri boyunca çok sayıda kişisel sergi açan sanatçının eserleri, yurt içinde ve yurt dışında pek çok koleksiyona girmiştir. 1977 yılında Ankara Devlet Güzel Sanatlar Galerisi’nde gerçekleştirdiği kişisel sergi, sanat yaşamında önemli bir eşik olarak kabul edilir. Bu sergiyle birlikte dönemin önde gelen sanat eleştirmenlerinin dikkatini çeken Akıncı, Türk resminin önemli temsilcilerinden biri olarak daha geniş bir çevrede anılmaya başlamıştır. Eserlerinde yalnızca mekân ve manzara değil, toplumsal olaylara ve insan doğasına dair derinlikli gözlemler de önemli bir yer tutar. 2023 yılında İstanbul’daki Müze Gazhane’de düzenlenen retrospektif sergi, sanatçının altmış yıllık üretimini kapsamlı biçimde bir araya getirmiştir. Yaklaşık 200 eserin yer aldığı bu sergi, Akıncı’nın sanatsal gelişimini ve Türk resmine sunduğu katkıları bütünlüklü bir perspektifle ortaya koymuş, sanatseverlerden yoğun ilgi görmüştür. Naile Akıncı, 2014 yılında yaşamını yitirmiştir. Ancak geride bıraktığı eserler, İstanbul’un tarihsel ve kültürel katmanlarını duyarlı bir bakışla resme taşıyan yaklaşımıyla Türk sanat tarihinde kalıcı bir iz bırakmaya devam etmektedir. Onun sanatı, bugün hâlâ Türkiye’nin görsel hafızasında güçlü bir referans noktası olmayı sürdürmektedir.